Advocaat Turkije: januari 2010

Pagina's

vrijdag 1 januari 2010

Turkse Nationaliteit

Turkije! Het aangename klimaat, de sympathieke prijs/kwaliteitverhouding en de relatief korte reistijd maken het land zeer geschikt als tweede thuisland. Het feit dat het laatste decennium vele buitenlanders zich permanent hebben gevestigd in Turkije, heeft mij op het idee gebracht te schrijven over de voorwaarden voor het verkrijgen van de Turkse nationaliteit.

Men kan namelijk als buitenlander in aanmerking komen voor de Turkse nationaliteit indien hij of zij zich permanent in het land heeft gevestigd en de Turkse taal machtig is. Het grootste voordeel van het hebben van de Turkse nationaliteit is dat u niet meer verplicht bent een verblijfsvergunning dan wel een werkvergunning aan te vragen. Bovendien hoeft u geen gebruik te maken van een beëdigde vertaler bij verschillende overheidsdiensten, zoals de notaris en het Tapukantoor. Een behoorlijke besparing op uw uitgaven dus.

Zoals u zich wel kunt indenken, verkrijgt men automatisch door geboorte de Turkse nationaliteit. Hier wil ik het niet over hebben. Ook het verkrijgen van het recht tot verwerving van de Turkse nationaliteit door middel van een huwelijk, is niet het onderwerp van mijn artikel.
Dit artikel beperkt zich tot het verkrijgen van de Turkse nationaliteit indien aan de wettelijke voorwaarden is voldaan. De vraag is uiteraard wat de voorwaarden zijn en waar moet u wezen met uw aanvraag.

Ten eerste dient de aanvrager tenminste 18 jaar of ouder te zijn en de laatste 5 jaar onafgebroken in Turkije te hebben gewoond. Indien de aanvrager getrouwd is met een Turk(se) is 3 jaar al voldoende. Verder dient de aanvrager geen strafblad te hebben en in goede gezondheid te verkeren. Het feit of de aanvrager de Turkse taal voldoende machtig is en of hij genoeg inkomsten heeft om zichzelf en zijn familie te onderhouden, is ook een van de wettelijke criteria voor het verkrijgen van de goedkeuring. Andere aspecten zoals een baan, een eigen huis, een eigen bedrijf en/of getrouwd zijn met een Turk(se) kan een reden tot acceptatie zijn voor de instantie die de aanvraag zal beoordelen.

Tevens wordt bij mannelijke aanvragers onder de 45 jaar onderzocht of zij dienstplichtig zijn.
Dit wordt beoordeeld op basis van heersende internationale verdragen tussen de landen (het wederkerigheidprincipe). Indien de aanvrager reeds in het land van herkomst zijn dienst heeft vervuld, is hij vrijgesteld van de Turkse militaire dienst. Het feit dat in het land van herkomst geen verplichting tot vervulling van de militaire dienst bestaat (bijv. Nederland) geeft geen vrijstelling voor de aanvrager!

De formele aanvraag kan worden gedaan bij het bureau voor nationaliteit (“vatandaşlık bürosu”) welke is ondergebracht bij de plaatselijke bevolkingszaken. Daar wordt gezorgd dat de nodige applicaties worden opgestuurd naar de instantie die de aanvraag zal moeten beoordelen; het Ministerie van Binnenlandse zaken.
Voordat dit kan worden gedaan, wordt door de plaatselijke politie onderzoek gedaan naar de woon- en leefsituatie van de aanvrager.
De aanvraag wordt namelijk getoetst aan de wettelijke criteria zoals de taal, de inkomsten, enz.
Het blijft uiteraard ter beoordeling van het Ministerie of de aanvraag daadwerkelijk aan de wettelijke eisen voldoet of niet.
De kosten voor de aanvraag zijn niet noemenswaardig. De procedure voor de aanvraag kan wel een beetje op zich laten wachten, namelijk zes tot acht maanden.