Advocaat Turkije

Pagina's

dinsdag 21 november 2017

Naamswijziging Buitenlanders

Sinds de eerste mensheid is het een noodzakelijke gewoonte, dan wel wettelijke verplichting, dat een persoon wordt benoemd ter onderscheiding van een ander individu. Het is een noodzakelijk instrument om de naam van de nakomeling te kennen en het gezin van de andere families te onderscheiden. Een voor- en achternaam is een legaal en tevens een uniek middel voor de onderscheiding van de identiteit van een persoon binnen de samenleving.

Mocht een persoon om zwaarwichtig belang niet kunnen vereenzelvigen met zijn/haar naam, heeft deze persoon het recht om gebruik te maken van het recht tot naamswijziging via de rechtbank. Voorbeelden van zwaarwichtige redenen zijn: moeite bij het uitspreken, bespottelijk of een constante bron van vragen of ergernis, onethisch, leidt tot verwarring, betekenisloos, geslachtsverandering, slechte reputatie van de familie, verboden naam, enz.

Dit artikel betreft als zodanig niet de hierboven genoemde zwaarwichtige redenen, maar juist situaties waarbij buitenlanders, gewenst of ongewenst, betrokken zijn geraakt tijdens het verkrijgen van de Turkse Nationaliteit (de Turkse Kimlik).

Nu is het zo dat Turkije al een tigtal jaren een vreemd beleid erop aanhield bij het verlenen van de Turkse nationaliteit aan buitenlanders. Turkije verleende namelijk bij het toekennen van een Turkse nationaliteit (Turkse kimlik) aan een buitenlander meteen ook een Turkse naam; veelal naast de eigen naam of zelfs in de plaats van de eigen naam. De reden daarvan was dat een Turkse nationaliteit geen buitenlandse naam of buitenlandse letter karakters in de naam mocht herbergen. De veelal nietsvermoedende buitenlander zal op dat moment niet in de gaten hebben welke juridische rechtsgevolgen dat zou kunnen hebben op zijn leven. Technisch gezien werd op deze manier een tweede persoonlijkheid gecreëerd naast de identiteit die de buitenlander al had. Naar mijn mening een volledige inbreuk op de persoonlijkheidsrechten.


Als ik een levensechte casus mag creëren: mevrouw Sarah Koster heeft met haar huwelijk een Turkse achternaam en een Turkse nationaliteit gekregen. Ze wordt geregistreerd als Sarah Selma Bal. Op haar buitenlandse paspoort blijft haar naam echter gewoon Sarah Koster. Na 20 jaar huwelijk beland ze in een echtscheiding en krijgt ze haar meisjesnaam Koster terug. Maar in een echtscheidingprocedure wordt de toegevoegde Turkse naam 'Selma" niet uitgeschreven. Hiervoor dient ze  een aparte naamswijziging procedure via de rechtbank aan te spannen. Een andere optie is dat ze de naam Selma behoudt, maar deze wel laat registreren in haar buitenlandse paspoort naast haar eigen naam. Meestal dien je ook hiervoor een rechtsprocedure in eigen land te volgen. 

Gelukkigerwijs is Turkije hierop teruggekomen. En met de wijziging in de Turkse Naamwet wordt dit beleid al lang niet meer toegepast. Maar de rechtssituatie voor diegenen die wel een Turkse naam hebben gekregen blijft ongewijzigd. Zij kunnen indien gewenst hun naam slechts aanpassen via een korte rechtbank procedure. De procedure duurt veelal 4-6 maanden en de rechtszaak wordt gericht aan de Burgerlijke bevolkingsdienst. Het uiteindelijke besluit wordt gepubliceerd in verschillende lokale kranten om uiteindelijk de inschrijving in de Burgerlijk Bevolkingsregister te bewerkstelligen.

dinsdag 19 september 2017

Industriële Hennepteelt in Turkije

Een appartement aan de zonnige kuststreken van Turkije blijft een goede investering echter aankoop van braakliggend grondstuk zou weleens een betere investering voor de toekomst kunnen zijn.

Industriële hennepteelt is namelijk wereldwijd een actueel onderwerp.

Hennep wordt al duizenden jaren verbouwd echter de laatste jaren is deze oeroude plant weer sterk in opkomst. De toepassingsmogelijkheden ervan lijken onuitputtelijk. Je kunt geen sector bedenken of hennep productie wordt hierin gebruikt of verwerkt.

Daarnaast zorgt het telen van het gewas dat de structuur van de grond wordt verbeterd  en ook nog dat er een grote hoeveelheid CO2 uit de lucht wordt opgenomen.  Geen wonder dat de belangstelling voor de vele toepassingsmogelijkheden van dit veelzijdige gewas toeneemt.

Ook Turkije ziet de toekomstmogelijkheden van dit plant in. Het land met zijn uitgestrekte akkers en warme klimaat leent zich uitstekend voor de teelt ervan. September 2016 heeft de Ministerie voor Landbouw bij verordening de voorwaarden van een gelicenseerd hennepkwekerij uitgevaardigd.

De licentie is voorlopig in 19 provincies eenvoudig te verkrijgen, namelijk  in Amasya, Antalya, Bartın, Burdur, Çorum,İzmir, Karabük, Kastamonu, Kayseri, Kütahya, Malatya, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Uşak, Yozgat en Zonguldak.

Echter als er sprake is van wetenschappelijk onderzoek, wordt de afgifte van licentie  ook buiten deze bij verordening vastgestelde gebieden mogelijk geacht. De licentie zal afhankelijk van de aanvraag omstandigheden van 1 tot 3 jaar geldig zijn.

De toekomst perspectieven van de hennepplant lijkt oneindig maar zo is dat óók met de investeringsmogelijkheden in Turkije . Turkije is gedreven om zich te blijven ontwikkelen en profileert zich als het investeringsland voor de toekomst. Ook in tijden wanneer het even niet goed lijkt te gaan.


Mocht u geïnteresseerd zijn in de mogelijkheden, laat u zich vrijblijvend informeren door een van onze adviseurs bij een kopje koffie.

woensdag 19 april 2017

Energielabel voor de woningbouw

Vergelijkbaar met de Europese landen wordt vanaf 2 mei 2017 ook in Turkije de energielabel verplicht gesteld voor gebouwen. Het energielabel is een maatstaf voor de energetische kwaliteit van de woningen. De Turkse overheid beoogd hiermee om de energiezuinige kwaliteit van de woningbouwmarkt te verbeteren. Dat de milieu hierbij gebaat is, staat op zichzelf.  De energielabel is tevens een concreet instrument voor de kopende consument ter analyse van de comfort in de woning, de maandelijkse energielasten en de woontechnische kwaliteit.

De verplichting omtrent de energielabel is geregeld in de Energieprestatie Wet nummer 5627 uitgebracht in 2007. Op een energielabel wordt informatie vermeld met betrekking tot de energieprestatie van een gebouw zoals, energie- en isolatie eigenschappen, energieverbruik voor de verwarming van de woning, de efficiëntie van de verwarming/koelsysteem, de niveau van energieverspilling en de uitstoot van broeikasgassen. Er wordt uitgegaan van standaard bewonersgedrag en standaard klimaat condities.

De energieprestatie wordt onderverdeeld in classificaties die worden aangeduid met de letters A t/m G; Bij woningen met een A-label zijn reeds veel energiebesparende maatregelen genomen. Voor woningen met label G geldt echter dat nog veel energiebesparende maatregelen mogelijk zijn .

Ingevolge de bovengenoemde Wet worden gebouwen met een bouwvergunning verkregen voor 01.01.2011 beschouwd als bestaande gebouw en de gebouwen waarbij de bouwvergunning na 01.01.2011 is verkregen als nieuwbouw.

Nieuwbouw dient op zijn minst te worden gebouwd naar de maatstaven van een Energielabel met klasse C.  Met betrekking tot bestaande gebouwen bestaat er geen wettelijk vastgesteld minimale energielabel klasse. Een bestaand gebouw zal worden ingedeeld tussen de klassen A t/m G te bepalen aan de hand van de aard van de energieprestatie van het gebouw.

Wat betekent deze wet concreet voor uw gebouw waarin u een woning hebt? 
Conform deze wet dienen zowel nieuwbouw als bestaande gebouwen voor 02.05.2017 in het bezit te zijn van een energielabel.

Wat zijn de consequenties van het niet hebben van een energielabel?
Een nieuwbouw gebouw dat niet voldoet aan de energiemaatregelen gesteld voor klasse C zal niet in aanmerking komen voor een gemeentelijke woonvergunning (de Iskan).
Bestaande gebouwen die niet in het bezit raken van een energielabel kunnen strafboetes verwachten van 20.000TL. Voordat een gebouw daadwerkelijk beboet wordt zal het bestuur van de vereniging van eigenaren aangemaand worden om binnen 30 dagen het gebrek aan een energielabel te voltooien.

Waar kan deze energielabel worden verkregen en wie is verantwoordelijk voor de controle erop?
Onder toezicht van de overheid zijn bepaalde ingenieursbureaus belast met de afgifte van een energielabel. Een energielabel is vanaf datum afgifte 10 jaar geldig. De bedrijven belast met afgifte van een energielabel kunt u terug te vinden op de website van Ministerie van Energie.
(Turks: http://www.eie.gov.tr/verimlilik/y_yetki_b_a_d_sirketler.aspx)